Bob Dylan's Dream Songtekst
While riding on a train goin' west
I feel asleep for take my a rest
I dreamed a dream that make me sad
Concerning myself and the first few friends I had.
With half-damp eyes I stared to the room
Where my friends and I spent many an afternoon
Where we together weathered many a storm
Laughin' and singing 'till the early hours of the morn'.
By the old wooden stove where our hats was hung
Our words were told, our songs were songs
Where we longed for nothin' and were satisfied
Joking and talking about the world outside.
With haunted hearts through the heat and cold
We never thought we could ever get very old
We thought we could sit forever in fun
Our chances really was a million to one.
As easy it was to tell black from white
It was all that easy to tell wrong from right
And our choices they were few and the thought never hit
That the one road we traveled would ever shatter and split.
How many a year has passed and gone
Many a gamble has been lost and won
And many a road taken by many a first friend
And each one I've never seen again.
I wish, I wish, I wish in vain
That we could sit simply in that room again
Ten thousand dollars at the drop of a hat
I'd give it all gladly if our lives could be like that.
NB: De volgende vertaling voor studie-en referentie-
Bob Dylan''s Dream Songtekst
Tijdens het rijden op een trein Goin '' west
Ik voel me in slaap voor mijn rust
I dreamed a dream dat maakt me verdrietig
Ik had over mezelf en de eerste paar vrienden.
Met half-vocht ogen staarde ik naar de kamer
Waar mijn vrienden en ik vele een middag bracht
Waar wij samen veel een storm verweerde
Laughin''en zingen ''till de vroege uren van de morn''.
Door de oude houten kachel waar onze hoeden hing
Onze woorden kregen te horen, onze nummers waren nummers
Waar we verlangde naar Nothin '' en waren tevreden
Een grapje en praten over de wereld buiten.
Met achtervolgd hart door de hitte en koude
We nooit gedacht dat we ooit konden krijgen zeer oude
We dachten dat we voor eeuwig kon zitten in plezier
Onze kansen was echt een miljoen tot een.
Zo gemakkelijk was het om te vertellen van wit zwart
Het was zo gemakkelijk om te vertellen verkeerd van rechts
En onze keuzes ze paar waren en de gedachte nooit hit
Dat de ene weg we reisden zou ooit versplinteren en splitsen.
Hoeveel een jaar is verstreken en gegaan
Veel een gok is verloren en gewonnen
En vele een weg genomen door velen een eerste vriend
En elk een ik nooit opnieuw heb gezien.
Ik wens, ik wens, dat ik wens tevergeefs
Dat we gewoon in die kamer weer kon zitten
Tienduizend dollar bij de daling van een hoed
Ik zou het allemaal graag geven als ons leven als dat zou kunnen zijn.
NB: Alle teksten zijn eigendom en auteursrecht van hun eigenaars. Alle teksten zorgden voor educatieve doeleinden.
