Kenji Songtekst
My father came from Japan in 1905
He was 15 when he immigrated from Japan
He worked until he was able to buy - to actually build a store
Let me tell you the story in the form of a dream,
I don't know why I have to tell it but I know what it means,
Close your eyes, just picture the scene,
As I paint it for you, it was World War II,
When this man named Kenji woke up,
Ken was not a soldier,
He was just a man with a family who owned a store in LA,
That day, he crawled out of bed like he always did,
Bacon and eggs with wife and kids,
He lived on the second floor of a little store he ran,
He moved to LA from Japan,
They called him 'Immigrant,'
In Japanese, he'd say he was called "Issei,"
That meant 'First Generation In The United States,'
When everyone was afraid of the Germans, afraid of the Japs,
But most of all afraid of a homeland attack,
And that morning when Ken went out on the doormat,
His world went black 'cause,
Right there; front page news,
Three weeks before 1942,
"Pearl Harbour's Been Bombed And The Japs Are Comin',"
Pictures of soldiers dyin' and runnin',
Ken knew what it would lead to,
Just like he guessed, the President said,
"The evil Japanese in our home country will be locked away,"
They gave Ken, a couple of days,
To get his whole life packed in two bags,
Just two bags, couldn't even pack his clothes,
Some folks didn't even have a suitcase, to pack anything in,
So two trash bags is all they gave them,
When the kids asked mom "Where are we goin'?"
Nobody even knew what to say to them,
Ken didn't wanna lie, he said "The US is lookin' for spies,
So we have to live in a place called Manzanar,
Where a lot of Japanese people are,"
Stop it don't look at the gunmen,
You don't wanna get the soldiers wonderin',
If you gonna run or not,
'Cause if you run then you might get shot,
Other than that try not to think about it,
Try not to worry 'bout it; bein' so crowded,
Someday we'll get out, someday, someday.
As soon as war broke out
The F.B.I. came and they just come to the house and
"You have to come"
"All the Japanese have to go"
They took Mr. Ni
People didn't understand
Why did they have to take him?
Because he's an innocent laborer
So now they're in a town with soldiers surroundin' them,
Every day, every night look down at them,
From watch towers up on the wall,
Ken couldn't really hate them at all;
They were just doin' their job and,
He wasn't gonna make any problems,
He had a little garden with vegetables and fruits that,
He gave to the troops in a basket his wife made,
But in the back of his mind, he wanted his families life saved,
Prisoners of war in their own damn country,
What for?
Time passed in the prison town,
He wanted them to live it down when they were free,
The only way out was joinin' the army,
And supposedly, some men went out for the army, signed on,
And ended up flyin' to Japan with a bomb,
That 15 kilotonne blast, put an end to the war pretty fast,
Two cities were blown to bits; the end of the war came quick,
Ken got out, big hopes of a normal life, with his kids and his wife,
But, when they got back to their home,
What they saw made them feel so alone,
These people had trashed every room,
Smashed in the windows and bashed in the doors,
Written on the walls and the floor,
"Japs not welcome anymore."
And Kenji dropped both of his bags at his sides and just stood outside,
He, looked at his wife without words to say,
She looked back at him wiping tears away,
And, said "Someday we'll be okay, someday,"
Now the names have been changed, but the story's true,
My family was locked up back in '42,
My family was there it was dark and damp,
And they called it an internment camp
When we first got back from camp... uhh
It was... pretty... pretty bad
I, I remember my husband said
"Are we gonna stay 'til last?"
Then my husband died before they close the camp.
NB: De volgende vertaling voor studie-en referentie-
Kenji Songtekst
Mijn vader kwam uit Japan in 1905
Hij was 15 toen hij uit Japan emigreerde
Hij werkte totdat hij was in staat om te kopen - om daadwerkelijk te bouwen een winkel
Laat me je vertellen het verhaal in de vorm van een droom,
Ik weet niet waarom ik heb om het te vertellen maar ik weet wat het betekent,
Sluit je ogen, gewoon foto van de scène,
Als ik het voor u tekent, was het tweede Wereldoorlog,
Wanneer deze man genaamd Kenji wakker werd,
Ken was niet een soldaat,
Hij was gewoon een man met een familie die eigenaar was van een winkel in LA,
Die dag, kroop hij uit bed zoals hij altijd deed,
Spek en eieren met vrouw en kinderen,
Hij woonde op de tweede verdieping van een kleine winkel die hij liep,
Verhuisde hij naar LA uit Japan,
Ze noemden hem ''Immigrant'',
In het Japans, zou hij zeggen dat hij heette "Issei"
Dat betekende '' eerste generatie In de Verenigde Staten ''
Wanneer iedereen bang was voor de Duitsers, bang voor de Jappen,
Maar de meeste van allemaal bang van een vaderland aanval,
En die ochtend wanneer Ken ging op de deurmat,
Zijn wereld ging zwart want,
Daar; front page nieuws,
Drie weken voordat 1942,
"Pearl Harbour is al gebombardeerd en de Jappen zijn Comin '',"
Foto''s van soldaten dyin'' en Runnin '',
Ken wist wat het zou leiden tot,
Net als hij geraden, de Voorzitter zei,
"The evil die Japans in ons eigen land zal worden opgesloten"
Ze gaf Ken, een paar dagen,
Om zijn hele leven verpakt in twee zakken,
Slechts twee zakken, kon niet zelfs zijn kleren, pak
Sommige mensen hebben niet zelfs een koffer, om in te pakken om het even wat in,
Dus twee Prullenbak zakken is gaf alles wat ze hen,
Wanneer de kinderen vroeg moeder "goin waar zijn we ''?"
Niemand wist wat te zeggen tegen hen, zelfs
Ken niet wil liggen, zei hij "lookin de Verenigde Staten is '' voor spionnen,
Dus moeten we leven in een plaats genaamd Manzanar,
Waar veel Japanse mensen zijn "
Stop het niet kijken naar de gewapende mannen,
Wil je niet de soldaten wonderin'',
Als u gaat uitvoeren of niet,
Want als u uitvoert dan u zou kunnen schot krijgen,
Andere dan die proberen niet te denken,
Probeer niet te zorgen '' bout; Bein'' zo druk,
We krijgen ooit, ooit, ooit.
Zodra de oorlog uitbrak
De F.B.I. kwam en ze gewoon komen naar het huis en
"Je moet komen"
"Alle de Japanners hebben om te gaan"
Ze nam de heer Ni
Mensen begrijpen niet
Waarom hebben ze hebben om hem te nemen?
Omdat hij een onschuldige arbeider
Dus nu ze in een stad met soldaten surroundin''hen,
Elke dag, elke avond kijken neer op hen,
Van wachttorens omhoog op de muur,
Ken kon niet echt haat ze helemaal;
Ze waren gewoon doin'' hun baan en,
Hij was niet gonna make problemen,
Hij had een kleine tuin met groenten en fruit die,
Hij gaf aan de troepen in een mand zijn vrouw maakte,
Maar in de achterkant van zijn hoofd, hij wilde zijn gezinnen leven opgeslagen,
Krijgsgevangenen in hun eigen damn land,
Wat voor?
Tijd voorbij in de gevangenis stad,
Hij wilde hen te leven het naar beneden toen ze waren vrij,
De enige uitweg was het leger, joinin''
En zogenaamd, sommige mannen ging voor het leger, ondertekend op,
En eindigde flyin'' naar Japan met een bom,
Dat 15 kiloton blast, een einde te maken aan de oorlog vrij snel,
Twee steden werden geblazen naar bits; het einde van de oorlog kwam snel,
Ken stapte uit, grote verwachtingen van een normaal leven, met zijn kinderen en zijn vrouw,
Maar toen ze terug naar hun huis,
Wat zij zag maakte hen het gevoel zo alleen,
Deze mensen hadden weggegooid elke kamer,
In de Vensters verbrijzeld en sloeg in de deuren,
Geschreven op de muren en de vloer,
"Jappen niet welkom meer."
En Kenji liet zowel van zijn zakken op zijn zijden en stond buiten,
Hij keek naar zijn vrouw zonder woorden te zeggen,
Ze keek terug op hem afvegen tranen weg,
En, "Someday we be Oke, ooit," zei
Nu de namen zijn veranderd, maar het verhaal is waar,
Mijn familie was opgesloten terug in '' 42,
Mijn familie was er het donkere en vochtige,
En zij noemden het een interneringskamp
Eerst toen we terug uit kamp... uhh
Het was... pretty... pretty bad
Ik, ik herinner me mijn man zei
"We zijn gonna blijven ''til laatste?"
Toen mijn man overleed voordat ze het kamp sluit.
NB: Alle teksten zijn eigendom en auteursrecht van hun eigenaars. Alle teksten zorgden voor educatieve doeleinden.
